Page 92 - Demo
P. 92
մը պիտի բերուի ժողովին : Այս մասին կարդացուեցաւ հայ քաղաք կուսակցութեանց համերաշխ ական . [] ժողովի109 մէկ գիրը հետեւեալ բովանդակութեամբ որ իբր բողոք կը յայտնուէր , .- «1. Բարենորոգումներու Ծրագիրը իր էական կէտերուն մէջ չի համապատաս -խաներ հայ քաղաք կուսակցութիւններու ակնկալութեանց . . 2. Չանդրադառնալ նորէն արդէն համաձայնութիւն կայացած կէտերուն՝ իբրեւ կատարուած իրողութիւն մը : 3. Դեռ առկախ մնացած կէտերու վերաբերմամբ զիջումը նկատել աննպատա -կայարմար եւ հայերուս կողմանէ եղած առաջարկները կէս առ կէս՝ ( 3 նահանգներու մէջ եւ ⅓ մնացած նահանգներու մէջ ապահով ական ուժերը նոյն համեմատութեամբ . [] ) համարել վերջնական : 4. Այս եզրակացութիւնը իբր ստիպողական ներկայացնել պատրիարքարանին »: Յունվ. 12[/25], [1]914: Իսկ պարլամենտական յառաջիկայ ընտրութեանց մասին միջկուսակց մարմինը . հետեւեալ բանաձեւը ղրկած էր .- «Մինչեւ բարենորոգումներու մասին այժմ շարու -նակուող բանակցութեանց ձեւակերպութիւններու պաշտօնական վերջաբանը՝ չը ձեռնարկել պարլամենտական ընտրութիւններու համար ոեւէ բնակցութեան ...» : 110109 1913- ի Հոկտեմբերին Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութեան Արեւմտեան Բիւրօն, , Սոցիալ Դեմոկրատ Հնչակեան Կուսակցութեան Տաճկաստանի Կեդրոնական Վարիչ Մարմինը Հայ Սահմանադրական Ռամկավար Կուսակցութեան Կեդրոնական Ակումբը, եւ Վերակազմեալ Հնչակեան Կուսակցութեան Կեդրոնի Վարչութիւնը համերաշխական համաձայնութիւն մը կնքելով սկսած էին գումարել հերթական ժողովներ՝ միասնաբար աշխատելու հայկական բարենորոգումներու իրականացման ազգային ներկայացուց , -չական մարմիններու մէջ համաձայնաբար շարժելու եւ օսմանեան ընտրութիւններու , ինչպէս նաեւ խորհրդարանական խնդիրներու կապակցութեամբ համերաշխ ընթացք մը որդեգրելու համար Լազեան (, Վաւերագրեր, 141–143: Նաեւ՝ Փամպուքեան Ժ , ., 115–116): Նոյն շրջանին համերաշխական տարածուն ոգի մը ստեղծուած էր նոյնիսկ հայ յարանուա -նութիւններու մօտ Հայ գիրերու գիւտի : 1500-ամեակին եւ տպագրութեան 400-ամեակին ի պատիւ 11/24 Հոկտեմբեր 1913- ին գումարուած Ազգային Ընդհանուր Ժողովի բացառիկ նիստի ատենագրութեան մէջ Համաձայնութիւն Հայոց Եւ Հայ Աւետարանականներու « Միջեւ խորագրեալ առանձին գլուխի մը տակ խումբ մը երեսփոխաններ համոզում կը» յայտնէին թէ հասունցած էր պահը ազգին դաւանական բոլոր հատուածներուն գործակցու -թեան կարելիութեան՝ ազգային կրթական եւ բարեգործական բոլոր խնդիրներուն մէջ « », իւրաքանչիւր հատուած կամ յարանուանութիւն պահելով հանդերձ իր կրօնական -վարչային ինքնուրունութիւնն ու անկախութիւնը եւ կ՚առաջարկէին կոչ ընել բոլոր , յարանուանութիւններուն որ վերոնշեալ յիշարժան թուականներուն տօնախմբութիւնը, խորհրդանշան մը ըլլայ դէպի համազգային միութիւն առաջնորդող նուիրական գաղա « -փարին համախմբուելու Սահմանադրութեամբ նուիրագործուած մեր ներքին ինքնա», « -վարութեան շուրջ միացեալ ուժերով բեղմնաւորելու համար այն պատմական դերը որուն , , սահմանուած է հայ ժողովուրդը իր քաղաքակրթական կոչումին մէջ էջ » ( 12): 110 Այս պահանջը կը հիմնաւորուէր մէկ կողմէ այն պատճառաբանութեամբ թէ Բ Դուռը . կրնար նման որեւէ բանակցութիւն շահագործել՝ զայն իբրեւ հայեւթրքական իրերհասկա -92 |ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԲԱՐԵՆՈՐՈԳՈՒՄՆԵՐՈՒՆ ԱՌՆՉՈՒՈՂ ՆԻՒԹԵՐ (1912-1914)
